Samenwerkingsovereenkomsten tussen landbouwers

Weinig landbouwbedrijven kunnen zich elke machine, elk gebouw en elke afzetmarkt alleen veroorloven. Buren delen een maaidorser, een opslagplaats of een melkstal; meerdere bedrijven bewerken samen grond of verkopen via een gemeenschappelijke structuur; een groep telers sluit zich aan bij een coöperatie om afnemers te bereiken die geen van hen alleen zou bereiken. Zulke regelingen beginnen vaak informeel, tussen mensen die elkaar vertrouwen, en ze werken goed tot een machine uitvalt in de drukste week, een lid wil uitstappen of de cijfers niet meer kloppen.

Een schriftelijke overeenkomst kan die momenten niet voorkomen, maar wel vooraf bepalen wie wat draagt wanneer ze zich voordoen. Wie er een opstelt, moet doordenken wat elk lid inbrengt, wat elk mag verwachten en hoe de samenwerking kan eindigen:

• de regels over de vorm die de samenwerking aanneemt — een gewone overeenkomst, een maatschap of een coöperatie — en over wie instaat voor haar schulden;
• de regels over het delen van machines, gebouwen, opslag en arbeid, en over wie betaalt wanneer gedeeld materieel defect raakt of schade veroorzaakt;
• de regels over het samenbrengen van grond, veestapels of productierechten, en over wie ze houdt zolang de samenwerking loopt;
• de regels over de verdeling van kosten, inkomsten en overheidssteun tussen de leden, en over een boekhouding die ieder van hen kan controleren;
• de regels over hoe de leden samen beslissen, en over het doorbreken van een patstelling tussen hen;
• de regels over de verplichtingen van een lid tegenover een coöperatie of producentenorganisatie — leveringsplicht, exclusiviteit en de uitbetaalde prijs;
• de regels over wat landbouwers onderling mogen afspreken over prijzen, volumes en verkoop zonder het mededingingsrecht te schenden;
• de regels over uittreding — opzegging, de afrekening en de teruggave van wat elk lid heeft ingebracht.

Onze advocaten kunnen u hierbij bijstaan.