Due diligence van kunstcollecties

Een collectie wordt zelden opgebouwd met het oog op een verkoop. Ze groeit over decennia, via handelaars, veilingen, vrienden en erfenissen, en dat is aan de documenten te zien: bij sommige werken horen facturen en expertiserapporten, bij andere een etiket op het spieraam, bij weer andere niets dan een familieverhaal. Zolang de collectie hangt waar ze altijd heeft gehangen, speelt dat geen rol. Het wordt belangrijk zodra iemand anders erop moet kunnen vertrouwen — een koper, een bank die er krediet op verleent, een museum dat ze als schenking aanvaardt, erfgenamen die ze verdelen.

Een juridische due diligence onderzoekt de collectie werk per werk en daarna als geheel, om vast te stellen waarop kan worden vertrouwd, wat nog kan worden rechtgezet en wat moet worden meegedeeld voordat iemand tekent:

• de regels over het natrekken van de eigendomsketen van elk werk langs de vorige eigenaars, en over hoeveel gewicht een onverklaarde leemte kan dragen;
• de regels over zekerheidsrechten die een bank, een handelaar of een opslagbedrijf nog op werken uit de collectie kan hebben;
• de regels over de registers van gestolen en vermiste kunstwerken, en over wat een zoekopdracht zonder treffer wel en niet bewijst;
• de regels over de documenten die een werk nodig heeft om een grens over te gaan, en over werken die al zonder die documenten zijn gereisd;
• de regels over de stukken achter elke toeschrijving en herkomst — facturen, expertiserapporten, tentoonstellingsgeschiedenis en correspondentie;
• de regels over verbintenissen die al op de collectie rusten, zoals werken die in bruikleen zijn gegeven, beloofde schenkingen en voorkooprechten;
• de regels over de afstemming van de inventaris op verzekeringspolissen, boekhouding en nalatenschapsstukken, en over de waarderingen die elk daarvan hanteert;
• de regels over de garanties en vrijwaringen die u bedingt wanneer een collectie van eigenaar verandert, en over de mededelingen die ze beperken.

Onze advocaten kunnen u hierbij bijstaan.